باز این چه غلغله است که در کشور جم است
قحط الرجال و فقر و فنا هر دو با هم است
اسباب تیره بختی ملت فراهم است
باز این چه شورش است است که در خلق عالمست
باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است
وین غصه حوریان به جنان گریه می کنند
پیغمبران چو ماتمیان گریه می کنند
ارواح کاینات عیان گریه می کنند
جن و ملک بر آدمیان گریه می کنند
گویا عزای اشرف اولاد آدم است
شاهی که بود فاطمه را نور هر دو عین
ما را ازوست چشم شفاعت به نشاتین
شد پاره پاره پیکرش از خنجر و سنین
خورشید آسمان و زمین ماه مشرقین
پرورده کنار رسول خدا حسین
ما یک نمونه ایم ز دستان کربلا
ما یک اشاره ایم به عنوان کربلا
گرئیم در عزای شهیدان کربلا
کشتی شکست خورده طوفان کربلا
در خاک و خون فتاده به میدان کربلا
این انقلاب و زلزله در روزگار چیست
باعث به این تزلزل و این انقلاب کیست
کسی نیست کز عزای حسین اشکبار نیست
گر چشم روزگار بر او فاش می گریست
خون می گذشت از سر ایوان کربلا
گردید کفر باطنی دشمنان عیان
لب تشنه شاه را بگرفتند در میان
ناید حدیث تشنگی شاه در بیان
از آب هم مضایقه کردند کوفیان
خوش داشتند حرمت مهمان کربلا
بر روی ما نمی رسد آبی به غیر اشک
در شط دیده نیست حبابی به غیر اشک
با این گناه نیست ثوابی به غیر اشک
نگرفته دست دهر گلابی به غیر اشک
زان گل شد شکفته به بستان کربلا
درد و بلای ما نه یک است نه صد
ایوب می برد به صبوری ما حسد
در خاک و خون فتاد ز لب تشنگان جسد
زان تشنگان هنوز به عیوق می رسد
فریاد العطش ز بیابان کربلا
ابن زیاد از صف فردا نکرده شرم
از محشر خدای تعالی نکرده شرم
یک ذره از پیمبر و زهرا نکرده شرم
آه از دمی که لشکر اعدا نکرده شرم
کردند رو به خیمه سلطان کربلا
شاهی که وصف او به کلام مجید شد
از بهر حفظ حرمت قرآن شهید شد
***
سيد اشرف الدين
به نال ای دل که دیگر ماتم آمد //بگری ای دیده ایام غم آمد
گل غم سرزد از باغ مصیبت //جهان را تازه شد داغ مصیبت
جهان گردید از ماتم دگرگون //لباس تعزیت پوشیده گردون
ز باغ غصه کوه از پا فتاده //زمین را لرزه بر اعضا فتاده
فلک تیغ ملامت بر کشیده //ز ماه نو الف بر سر شیده
ازین غم آفتاب از قصر افلاک //فکنده خویش را چون سایه بر خاک
عروس مه گسسته موی خود را //خراشیده به ناخن روی خود را
خروش بحر از گردون گذشته //سرشک ابر از جیحون گذشته
تو نیز ای دل چو ابر نوبهاری //به بار از دیده هر اشگی که داری
که روز ماتم آل رسول است //عزای گلبن باغ بتول است
عزای سید دنیا و دین است //عزای سبط خیرالمرسلین است
عزای شاه مظلومان حسین است //که ذاتش عین نور و نور عین است
دمی کز دست چرخ فتنه پرداز //ز پا افتاد آن سرو سرافراز
غبار از عرصهی غبرا برآمد //غریو از گنبد خضرا برآمد
ملایک بیخود از گردون فتادند //میان کشتگان در خون فتادند
مسلمانان خروش از جان برآرید //محبان از جگر افغان برآرید
درین ماتم بسوز و درد باشید //به اشگ سرخ و رنگ زرد باشید
بسان غنچه دلها چاک سازید //چو نرگس دیدهها نمناک سازید
ز خون دیده در جیحون نشینید //چو شاخ ارغوان در خون نشینید
به ماتم بیخ عیش از جان برآرید //به زاری تخم غم در دل بکارید
که در دل این زمان تخم ملامت //برشادی دهد روز قیامت
خداوندا به حق آل حیدر //به حق عترت پاک پیامبر
که سوی محتشم چشم عطا کن //شفیعش را شهید کربلا کن
***
محتشم كاشاني
